Του Μαρίνου Γαλανάκη
Στις 12.3.2005 η Βουλή των Ελλήνων επέλεξε ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον κ. Κάρολο Παπούλια. Η τότε Πρόεδρος της Βουλής κ. Άννα Ψαρούδα Μπενάκη, σύμφωνα με τον Κανονισμό, επισκέφτηκε τον κ. Παπούλια και του ανακοίνωσε κ επίσημα την εκλογή του σ’ αυτό το αξίωμα της Πολιτείας. 
Κατά την προσφώνησή της προς τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο, του ανακοίνωσε και χαράς ευαγγέλια. Του είπε:
«Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μία πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις: Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης. Tα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη. Tα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων. Kαι πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης…».
Ο νεοεκλεγμένος Πρόεδρος της Δημοκρατίας άκουσε την προσφώνηση της κ. Προέδρου της Βουλής. Στην αντιφώνησή του όμως δεν έκαμε σχόλιο, ούτε και ζήτησε κάποια διευκρίνιση από την Πρόεδρο της Βουλής.
Η από μέρος του αποδοχή της εκλογής του στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, μας επιτρέπει να θεωρήσομε πως γνώριζε κι αποδέχτηκε αυτά, που άκουσε από την κ. Μπενάκη, που κι αυτή για να τα πει, σημαίνει ότι τα γνώριζε.
Από το 2005, λοιπόν, τόσον η κ. Μπενάκη, όσο κι ο κ. Παπούλιας, τουλάχιστον, γνώριζαν ότι «η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμαστεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης». Ποιος τους το είπε;
Γνώριζαν επίσης ότι «τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων».
Ποιος τους το είπε; Και τι έπραξαν για να συνεχίσουν να προστατεύονται και να μη συμβεί να παραβιάζονται τα δικαιώματα τόσο του Ανθρώπου, όσο και του Πολίτη;
Και μάλιστα να παραβιάζονται από Αρχές κ Εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων.
Και ποιες είναι αυτές οι πέραν των γνωστών και καθιερωμένων Αρχές κ Εξουσίες, που (θα) τα παραβιάζουν; Και γιατί δεν λένε και σ’ εμάς από πού θα μας έλθει το βόλι, για να προσπαθήσομε να το αποφύγομε; Ή μήπως δεν πρέπει να το αποφύγομε;
Γνώριζαν ακόμη πως «τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη».
Από ποιους και γιατί θα περιοριστούν τα «εθνικά» μας σύνορα; Ποιος ή ποιοι θα μας επιτεθούν και θα μας αναγκάσουν να συνάψομε συνθήκη ειρήνης, για χάρη της οποίας θα παραχωρήσομε τμήμα(τα) της Χώρας μας;
Αφού γνωρίζουν ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα συμβεί, ποια προετοιμασία έχουν κάμει, ώστε ν’ αποφύγομε μια τέτοια εκδοχή; Και γιατί δεν μας ενημερώνουν, ώστε να πάρομε κ εμείς τα μέτρα μας;
Όσο για τον περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας κατά ένα μέρος, αυτός ήδη έχει συντελεστεί. Το παραδέχεται κι ο ίδιος, που τον παραχώρησε στους δανειστές του Κράτους. Αυτός ο εντολοδόχος τους «Πρωθυπουργός» του Γιουνανιστάν. Γιατί «δυστυχώς επτωχεύσαμε».
Κι όλ’ αυτά, που κελαηδούν τα παπαγαλάκια και ζωγραφίζουν οι κονδυλοφόροι, περί «ελεγχόμενης χρεωκοπίας», για «κούρεμα του χρέους», και τα τοιαύτα οι τοιούτοι, αποτελούν ευφημισμό της χρεωκοπίας.
Κ έτσι το Κράτος βρίσκεται πια κάτω από διεθνή οικονομικό έλεγχο. Έτσι, όπως και παλιά. Καταφτάνουν μέρα με τη μέρα κ οι εκατοντάδες «μπαρμπέρηδες», οι ελεγκτές, που θα εργάζονται μόνιμα στα «μπαρμπέρικα» και στα κομμωτήρια των οικονομικών υπουργείων, για την επιτήρηση της εφαρμογής του προϋπολογισμού. Ενώ την ίδια ώρα, κατόπιν εντολής της «Τρόικας», αυτών των «Τριών Καμπαλέρος», απολύονται κατά εκατοντάδες οι Έλληνες Δημόσιοι υπάλληλοι. Δηλαδή, σηκωθείτ’ εσείς, να κάτσομ’ εμείς;
Κι αυτοί πόσα θα παίρνουν μισθό κ εκτός έδρας; Και ποιο κορόιδο θα επιβαρύνεται τα έξοδά τους;
Ήδη άρχισε κ η Δημοκρατία να συναντά προκλήσεις και να δοκιμάζεται. Και δοκιμάζεται από τις παραβιάσεις των άρθρων του Συντάγματος, που ενεργεί η Κυβέρνηση. Παραβιάσεις, για τις οποίες δεν έχει μόνον αυτή την ευθύνη, αλλά κι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που δεν έχει αναπέμψει τα νομοθετήματα, που έχουν αντισυνταγματικό περιεχόμενο, σύμφωνα με τ’ άρθρα του Συντάγματος 35 παρ. 2 εδ. Δ’ και το άρθρο 42, αλλά τα έχει προσυπογράψει. Συνυπεύθυνες στις παραβιάσεις του Συντάγματος είναι κ οι ανώτατες βαθμίδες της Δικαιοσύνης, Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και Συμβούλιο της Επικρατείας. Καθώς κ η Βουλή των Ελλήνων, που ψηφίζει αντισυνταγματικούς νόμους.
«Η κυβέρνηση… αποστέρησε εαυτήν του θεμελίου του δημοκρατικού πολιτεύματος, κατ’ άρθρον 1 παρ. 2 του Συντάγματος, ήτοι της λαϊκής κυριαρχίας. Ως εκ τούτου, οι αποφάσεις της και οι νόμοι της, ιδιαιτέρως αυτοί περί υπερφορολογήσεως των Ελλήνων και περί εκτάκτου εισφοράς και τέλους ακινήτων, είναι αντίθετοι προς το Σύνταγμα». (Βασ. Κόκκινος, πρώην Πρόεδρος του Αρείου Πάγου).
Όμως η υπερφορολόγηση των ακινήτων κ η ανισοκατανομή της φορολογίας προβλέπεται από τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών», κι αυτά μετρούν περισσότερο από τ’ άρθρα του Συντάγματος για την Κυβέρνηση των Εβραιοσιωνιστών. Τυχαίο είναι το γεγονός; Τυχαίο είναι που αυτοί, που καλούνται να τα νομοθετήσουν και να τα επιβάλουν αποκαλούνται σ’ αυτά τα Πρωτόκολλα «οι Πράκτορές μας»; Κι αυτά κυκλοφόρησαν πριν από 110 χρόνια κι αποτελούν το ΜΝΗΜΟΝΙΟ των Εβραιοσιωνιστών.
Οι αποφάσεις κ οι νόμοι, που εξαναγκάζουν τους Πολίτες σε υπερφορολόγηση, είναι αντισυνταγματικοί και γιατί «παραβιάζουν τα άρθρα του Συντάγματος: 78 παρ. 2, περί απαγορεύσεως της αναδρομικής φορολογίας. 5 παρ. 10, που καθιερώνει την αρχή της συμμετοχής των πολιτών στα δημόσια βάρη αναλόγως των οικονομικών δυνάμεών των, δηλαδή των εισοδημάτων των. 4 παρ.2, που επιβάλλει την αρχή της ίσης μεταχειρήσεως των πολιτών. 36 παρ. 1 περί παροχής εννόμου προστασίας». (Βασ. Κόκκινος).
Ακόμη κ η ανάθεση της είσπραξης του τέλους ακινήτων στη Δ.Ε.Η. είναι παράνομη, γιατί υπάρχει νομολογία της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με την οποία «δεν δύναται να ανατεθεί σε ανώνυμη εταιρεία εισπρακτική εξουσία του Δημοσίου». Κρίνεται ακόμη αντισυνταγματική και γιατί «καταργείται η δυνατότητα προσφυγής στη Διοικητική Δικαιοσύνη με την υποχρεωτική καταβολή του 50% της οφειλής και του δικαιώματος του εφόρου να ζητήσει τη μη αναστολή της πράξεως επιβολής φόρου». Αλλά κ η άρνηση πληρωμής του «τέλους» αυτού, που δεν είναι τέλος, γιατί τα τέλη έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα, κι ο φόρος αυτός δεν έχει ανταποδοτικότητα, τιμωρείται με διακοπή του ρεύματος, που αντίκειται στις συμβάσεις παροχής συνεχούς κι αδιάλειπτης ηλεκτρικής ενέργειας, που έχουν υπογράψει οι καταναλωτές με τη Δ.Ε.Η.
Κι αυτό αποτελεί νομικό εφεύρημα του Καθηγητή(!) του Δικαίου(!) Ευάγγελου Τούρκογλου ή Βενιζέλου. Βλέπετε κι αυτός έχει τάσεις Δημιουργικής Δικαιοσύνης, όπως είχαν οι άλλοι τάσεις Δημιουργικής Λογιστικής και μας χαντάκωσαν.
Ύστερ’ απ’ όλ’ αυτά κι όχι μόνον αυτά, η Κυβέρνηση έχει χάσει την εμπιστοσύνη του Λαού και στηρίζεται μόνο στην εμπιστοσύνη των Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Αυτών, που καθυβρίζονται και γιουχαϊζονται και γιαουρτώνονται και γρονθοκοπούνται σε κάθε ευκαιρία από αυτούς τούτους τους ψηφοφόρους τους.
Έτσι βρίσκουν εφαρμογή κι ως προς αυτό τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών», που αναφέρουν ότι για να εφαρμοστεί η Παγκόσμια Δικτατορία, πρέπει πρώτα να γίνουν ανυπόληπτα τα πρόσωπα κ οι θεσμοί, που στηρίζουν την Δημοκρατία. Και στην εφαρμογή αυτής της οδηγίας συμβάλλουν με τον τρόπο τους τόσον η Κυβέρνηση, όσο κ οι Βουλευτές. Έτσι, για να φτάσει στο σημείο ο Λαός να ζητά λύτρωση των δεινών του από ένα Δικτάτορα. Κι αυτός να το παίζει δύσκολος.
Γιατί, λοιπόν, παραπονιέται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για τα σε βάρος του γεγονότα της 28.10. 22011 στη Θεσσαλονίκη; « Μείζονα τούτων όψεται». Η ανοχή, που δείχνει στην Κυβέρνηση, αποτελεί, όχι την αιτία, αλλά την αφορμή δημιουργίας των γεγονότων αυτών.
Δεν στρέφονται τα γεγονότα κατά του προσώπου του κ. Κάρολου Παπούλια. Στρέφονται κατά του θεσμού του Προέδρου της Δημοκρατίας. Για την καταπολέμηση του θεσμού θα εξεφτελίσουν το Πρόσωπο, έστω και με κατασκευασμένες κατηγορίες ή αλλιώς συκοφαντίες.
Και για τους Βουλευτές, το ίδιο ισχύει. Η σύμπραξή τους στ’ ολέθριο κυβερνητικό έργο, είναι αιτία προπηλακισμού. Πλην όμως αποτελεί την αφορμή, για τον εξευτελισμό του θεσμού της Βουλής.
Κι όταν θα έρθει κ η σειρά της Δικαιοσύνης, που δεν θ’ αργήσει, να μην μπορεί να συνεδριάσει Δικαστήριο μπροστά σε Ακροατήριο, τότε ο εξευτελισμός των τριών Εξουσιών της Δημοκρατίας, θα έχει συντελεστεί πλήρως κι ο δρόμος για τον ερχομό και την ενθρόνιση του Παγκόσμιου Δικτάτορα θα είναι, όχι μόνον ανοιχτός, αλλά κι ανθόσπαρτος…
Θυμηθείτε την Αποστασία της 15.7. 1965. Τα συλλαλητήρια. Το κενό εξουσίας. Τον κομμουνιστικό κίνδυνο. Τη σύμπραξη σ’ αυτά πρακτόρων ξένων δυνάμεων. Τον ερχομό της 21ης Απριλίου 1967. Το κάλπικο σύνθημα «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» (καθολικώς διαμαρτυρομένων). Και συγκρίνετέ τα με αυτά, που βιώνετε σήμερα. Η ΠΗΓΗ και πυγή, που δημιούργησε το τότε και δημιουργεί και το σήμερα, είναι η ίδια. Είναι ο Εβραιοσιωνισμός, με τον οποίο συνεργάστηκε τότε και συνεργάζεται και τώρα η Μασονία.
Από αυτές τις ΠΗΓΕΣ είχε πληροφόρηση η τότε (2005) Πρόεδρος της Βουλής κ. Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη κ είπε αυτά τα σπουδαία κι αναξιολόγητα λόγια κατά την προσφώνηση, που απεύθυνε προς τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Εξοχότατο Κάρολο Παπούλια; Που, δεν διδάχτηκε από την πρώτη και διανύει τη δεύτερη θητεία σ’ αυτό το ύπατο αξίωμα της Πολιτείας. Αξίωμα, που βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Όχι από τον κάτοχό του. Αλλά από τον Εβραιοσιωνισμό.
Αυτοί, που πρωτοστατούν σ’ αυτά τα γεγονότα, «ουκ οίδασι τι ποιούσι». Αλλά είναι αυτοί, που μαζί με τον υπόλοιπο Λαό, θα πληρώσουν το μάρμαρο, όπως το πλήρωσαν και παλιά…
