Του Γιώργου Φιλίππου
Βαρέθηκα… Ξέρω, άσχημος τρόπος να ξεκινάς ένα άρθρο αλλά βαρέθηκα. Βαρέθηκα όλη η κοινωνία –από το πουθενά- να ασχολείται με την οικονομία. Ναι, δε λέω μείζον και κυρίαρχο ζήτημα αλλά όλα έχουν τα όρια τους. 
Για αυτό είπα και εγώ να ασχοληθώ με κάτι διαφορετικό αυτή τη φορά. Θα πειραματιστώ με τις ανθρώπινες σχέσεις και για την ακρίβεια με τις ετερόφυλες σχέσεις. Είναι μια ιστορία που ταλανίζει τον άνθρωπο από τα γεννοφάσκια του. Η μαγική συνταγή, η τέλεια γυναίκα ή ο τέλειος άντρας, οι ισορροπίες στο ζευγάρι είναι λίγα από τα ερωτήματα που μας βασανίζουν όλους καθημερινά.
Είμαι βέβαιος ότι το άρθρο δεν θα δώσει λύσεις αλλά θα προβληματίσει ακόμα περισσότερο. Ξέρετε το σεξ, ο έρωτας, οι σχέσεις γενικότερα είναι ταμπού ακόμα και σήμερα. Αν εξαιρέσουμε συζητήσεις της παρέας, θα μπορούσα να πω ότι ακόμα και η νεολαία είναι πουριτανή.
Τώρα που το καλο σκέφτομαι δεν είναι ούτε πουριτανισμός, είναι φόβος. Τα δύο φύλα φοβούνται το ένα το άλλο. Και μην τρέξετε να βγάλετε συμπέρασμα. Δεν είναι φόβος για να μην πληγωθεί ο ένας από τον άλλον. Είναι απλά ότι στον έρωτα ακόμα δεν έχουμε εξελιχθεί και έτσι αναγκαζόμαστε και συμπεριφερόμαστε σαν ζώα. Ξυπνάνε τα ζωώδη ένστικτά μας…
Θα μπορούσα να αναλύω ώρες ατελείωτες χαρακτηριστικά των φύλων και περιστατικά φίλων μου.
Θα προσπαθήσω όμως να εμβαθύνω λίγο περισσότερο. Πέρα δηλαδή από το κλασσικό ότι οι άντρες είναι μαλάκες και οι γυναίκες ()…
Για να ευδοκιμήσει μια σχέση μεταξύ ενός άντρα και μιας γυναίκας πρέπει να υπάρχει, αυτό που λένε οι φίλοι μας οι άγγλοι, balance δηλαδή ισορροπία. Το μέγα ζητούμενο είναι πως μπορεί να επιτευχθεί αυτή η ισορροπία. Μια κλασσική περίπτωση είναι όταν έχουμε τον κλασσικό παραδοσιακό άντρα που καταπατεί –χωρίς να το καταλαβαίνει η σύντροφος του- τα δικαιώματα της γυναίκας. Σε αυτή τη περίπτωση δεν έχουμε ισορροπία αλλά η γυναίκα δεν το καταλαβαίνει, οπότε μια η άλλη έρχεται. Μια δεύτερη επίσης κλασσική περίπτωση είναι όταν συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Ο άντρας να γίνεται υποχείριο της γυναίκας. Ο άντρας εννοείται ότι δεν το καταλαβαίνει και έτσι έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα.
Αυτό που λέω εγώ είναι ότι για ευδοκιμήσει ένα ζευγάρι χωρίς ο ένας να κοροϊδεύει τον άλλον, πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία δυνάμεων και για επιτευχθεί αυτό πρέπει το ζευγάρι συνεχώς και ανελλιπώς να μάχεται μεταξύ του.
Σε σεξουαλικό επίπεδο: Ιδιαίτερα σημαντικός τομέας. Το σεξ σε ένα ζευγάρι δεν είναι το παν όπως θα πουν πολλοί αλλά εδώ που τα λέμε είναι το παν. Πρέπει να εξελίσσεται και να αναβαθμίζεται συνεχώς. Το.. πάνω χέρι στο κρεβάτι, στο καναπέ, στο πάτωμα και όπου αλλού βρείτε πρέπει να εναλλάσσεται συνεχώς με σκοπό την επόμενη φορά να υπάρχει μυστήριο για το τι θα επακολουθήσει. Για να επιτευχθεί αυτό, το σεξ θα πρέπει να έχει περάσει από όλα τα στάδια. Και όταν γίνεται βαρετό; Φτου και από την αρχή!
Σε κοινωνικό επίπεδο: Φράσεις της πεθεράς του τύπου «δεν είναι του επιπέδου μας» είναι για τα σκουπίδια. Ένας μεροκαματιάρης υδραυλικός εύκολα μπορεί να σταθεί απέναντι στην παρέα της κυρίας από το κολωνάκι και ας μην έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα. Και όταν έρθει η ώρα, ο σύντροφός δεν πρέπει να το δει ως αγγαρεία αλλά ως ένα στοίχημα το οποίο πρέπει να κερδίσει. Πώς να το κάνουμε πιο κατανοητό… Ο άντρας παίζει εκτός έδρας και κερδίζει.
Σε οικονομικό επίπεδο: Αυτά που ξέρατε παλιά να τα ξεχάσετε. Όσο ‘μάγκας’ ήταν ο άντρας που κέρναγε άλλο τόσο ζοντόβολο ήταν η κοπέλα που το δεχόταν.(Εξαιτούνται περιπτώσεις ζευγαριών που ο ένας από τους δύο έχει οικονομικά προβλήματα). Προσοχή! Ο οικονομικός πόλεμος σε ένα ζευγάρι δεν σημαίνει ότι αν έχει ο ένας θα πρέπει να κάνει τον άλλον να αισθάνεται άβολα. Απλά πιστεύω ότι δεν θα πρέπει κανένας από τους δύο να αποδέχεται την οικονομική ανωτερότητα του άλλου. Και οι δύο θα πρέπει να εξελίσσονται και ο ένας να θέλει να ξεπεράσει τον άλλον.
Εργασιακό επίπεδο: Επίσης σημαντικό τομέας. Δεν σημαίνει ότι και οι δύο θα πρέπει να είναι δικηγόροι για να ευδοκιμήσει η σχέση. Και σε αυτό το κομμάτι θα τονίσω την σημασία της εξέλιξης. Η κυρία – γιατρός, ο δε κύριος μαραγκός. Η κυρία δουλεύει στο ΙΚΑ και έχει να πάει σε ιατρικό συνέδριο από τα φοιτητικά της χρόνια. Ο κύριος ναι μεν μαραγκός, προσπαθεί όμως να εξελίξει την μικρή του επιχείρηση. Ταυτόχρονα κάνει και εκθέσεις με καλλιτεχνικό περιεχόμενο με αντικείμενο το ξύλο. Ποιος είναι ο ‘μάγκας’; Ο κυριούλης φυσικά.
Όταν ένας από τους δύο χάνει αυτή τη μάχη τότε τα πράγματα δεν πάνε καλά. Το θέμα μας είναι ότι δυστυχώς, πολλά ζευγάρια έχουν χάσει αυτή τη μάχη αλλά δεν το καταλαβαίνουν. Έτσι, όταν χωρίζουν σχεδόν σιχαίνεται ο ένας τον άλλον.
Πολλές μάχες έχουν χαθεί και άλλες τόσες πρόκειται να χαθούν. Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό. Μέσα από αυτά μαθαίνουμε και βελτιωνόμαστε.
Για αυτό ξεκινήστε πόλεμο με το σύντροφο σας…