του Μιχάλη Κόκκινου
kontranews.gr
Όλα είναι ζήτημα Εμπιστοσύνης κύριε Σαμαρά
Παρατηρώ καθημερινά στο twitter, στο facebook, στο internet γενικά στελέχη της ΝΔ να δηλώνουν μια άρνηση. Άρνηση στην πραγματικότητα. Δυστυχώς για εκείνους η εποχή μας και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε δεν προσφέρονται για “ρομαντισμούς”. Και όσοι αιθεροβατούν μεταξύ ανεδαφικών διεκδικήσεων και “μπεσαλίδικων” πρακτικών είτε είναι επικίνδυνοι για το μέλλον της χώρας, είτε υποκρύπτουν με άτιμο τρόπο συμφέροντα λίγων, αλλά ισχυρών.
Ζήσαμε όλοι το σήριαλ της υπογραφής του Αντώνη Σαμαρά, το οποίο κατά πάσα πιθανότητα λαμβάνει τέλος με την επιστολή της Τετάρτης που απέστειλε σε eurogroup, Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ΔΝΤ.
Αλλά ας βάλουμε τα πράγματα σε μία λογική βάση. Την περασμένη εβδομάδα μάθαμε ότι ο Α.Σαμαράς απέστειλε επιστολή – μία μέρα πριν την ψήφο εμπιστοσύνης στη νέα κυβέρνηση – στο ΕΛΚ, με την οποία δεσμευόταν να στηρίξει την κυβέρνηση Παπαδήμου, παρέχοντας τις σχετικές εγγυήσεις. Ο αρχηγός της ΝΔ δηλαδή μπορεί να υπογράψει επιστολές στους δικούς του στο ΕΛΚ, αλλά όχι στους δανειστές της χώρας. Αυτό που δεν μπορεί να αντιληφθεί η ηγεσία της ΝΔ – έτσι τουλάχιστον δείχνει – είναι ότι αντιμετωπίζουν τον κύριο Σαμαρά σαν το δυνητικό Πρωθυπουργό της χώρας. Μόνο που εκείνος απαντά με κενές αντιπολιτευτικές κορώνες και διγλωσσία.
Αντί λοιπόν η νέα κυβέρνηση να επικεντρώνεται στη διεκδίκηση πόρων για επενδύσεις ή χαμηλότερα επιτόκια στο PSI – που ισοδυναμούν με δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ για τον έλληνα φορολογούμενο – σπαταλά το όποιο διπλωματικό κεφάλαιο διαθέτουμε για να βρει τη λύση στο ζήτημα της υπογραφής του κ. Σαμαρά. Και όσοι υποστηρίζουν ότι αυτή η ΝΔ κινείται με κίνητρο την εθνική αξιοπρέπεια, να γνωρίζουν οτι το μόνο που επιδιώκει είναι ο κατευνασμός των οπαδών του αντιμνημονιακού μπλοκ για την “τούμπα” που αναγκάστηκε να κάνει.
Το όλο θέμα είναι ζήτημα Εμπιστοσύνης. Γιατί η παγκόσμια αγορά κινείται με βάση την εμπιστοσύνη, αφού αυτή είναι αρκετή για να δημιουργηθεί το απαιτούμενο ασφαλές περιβάλλον, που θα δώσει σταθερότητα στις οικονομικές συναλλαγές. Η έγγραφη δέσμευση της Ελλάδας είναι απόρροια της έλλειψης εμπιστοσύνης που έχουν τόσο η ΕΕ, όσο και οι αγορές. Θα μπορούσαμε να πούμε χαριτολογώντας ότι το μέγεθος του επιτοκίου με το οποίο δανείζεται μια χώρα αντικατοπτρίζει το βαθμό εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας της. Σκεφτείτε μόνο το πόσο εμπιστευόμαστε εμείς οι ίδιοι τους εκλεγμένους αντιπροσώπους μας, γιατί να τους εμπιστευονται οι “ξένοι”; Οι εταίροι μας μας αντιμετωπίζουν με καχυποψία λόγω της παραποίησης των στατιστικών στοιχείων, της αποτυχίας και των παλινωδιών του ΠΑΣΟΚ στην εφαρμογή του προγράμματος και της πολύμηνης αντιμνημονιακής ρητορείας της ΝΔ.
Ειδικά, για το πρόσωπο του κυρίου Σαμαρά η έλλειψη εμπιστοσύνης είναι μεγαλύτερη, καθώς δεν εχει ξεκαθαρίσει αν πιστευει ότι η θέση της Ελλάδας είναι στην Ευρώπη. Το “πιστεύω” ότι η Ελλάδα είναι ένα άπαρτο κάστρο και πρέπει να διαφυλαχτεί από τους ευρωπαίους σατράπες και τους ξένους “οχτρούς”, γεμίζει “ναφθαλίνη” τις Βρυξέλλες και την ελληνική πολιτική σκηνή. Είτε ανήκουμε σε μία ενότητα κρατών και συναλλασσόμαστε μαζί τους επί ίσοις όροις, ειτε επιλέγουμε μία ξεχωριστή περπατησιά απομονωμένοι στην άκρη των Βαλκανίων.
Ο αρχηγός της ΝΔ οφείλει όχι μόνο να υπογράψει και να αποδεχτεί τις δεσμέυσεις του, αλλά και να ξεκαθαρίσει τη θέση του για το Μέλλον της χώρας. Αν δεν συμφωνεί επί της ουσίας ας μην υπογράψει και ας αναλάβει τις ευθύνες του. Αν συμφωνεί, ας σταματήσει να ταλαιπωρεί τη χώρα.