Αγαπητοί μου φίλοι γειά σας!
Η ιστορία μας είναι από την εποχή του Δασκαλογιάννη και έγινε στην Ασή Γωνιά και είναι από το βιβλίο του
Σήφη Ιωαν.Πετράκη << Ορεινές μαδαρίτικες αθιβολές στσ’ Ασή Γωνιάς τη ρίζα>>…. 
Ο Γιώργης ήταν πολύ καιρό αρραβωνιασμένος κάθε μέρα περνούσε από το σπίτι της καλής του για να την δει, αλλά
και για την πεθερά του που είχανε αμοιβαία συμπάθεια.
-Καλώς το ,το κοπέλι μας καλώς το το Γιωργιό μας. Κάτσε και εδά επήρα από τη φωλέ δυό αυγά να σου τα τηγανίσω
Δε ντο κάνουνε οι παντέρμες μόνο δυό και γω σου το στερεύω. ‘Εχω και στη κουρούπα μια ουλιά χοιρινό απο το χοίρο
που σφάξαμε τα χριστούγεννα, να σου το βάλω με τ΄αυγά να δεις καλό απου ‘ναι.Ο Γιώργης καθόταν και απολάμβανε σχεδόν καθημερινά τα αυγά με το τσιγαριαστό και έριχνε και κλεφτά χαμόγελα και στην αρραβωνιαστικιά.
Όμως ο μέλλον πεθερός του δεν έβλεπε με καλό μάτι τις καθημερινές επισκέψεις του γαμπρού του
και δεν έτρωγε και αυγουλάκια και λέει στη γυναίκα του:-Γυναίκα θαρρώ πως επήγες και πήρες τα αυγά ,θα μου τηγανίσεις δυό?
-Επήρα άντρα μου τα αυγά μα τα τηγάνισα του Γιώργη του γαμπρού μας, άντρας τσι κόρη μας θα γεννεί
να μην ντο νε περιποιηθώ? Έκανε υπομονή ο γέρο Αντρουλής και από μέσα του σκεφτόταν< κάτσε να γεννεί
ο γάμος και θα σε σιάξω εγώ?>..Ήρθε και η μέρα του γάμου και όταν πήγε ο αντρουλής να ευχηθεί στο ζευγάρι
πλησιάζει κοντά στο αυτί του γαμπρού του και του λέει: -Να ζήσετε ευτυχισμένοι, μα το διάολο θα ξαναφάς αυγά!!!!!