Η οικονομική κρίση εντείνει το πρόβλημα και αυξάνει τα περιστατικά
«Η παιδική κακοποίηση αφορά σε μικρότερες ηλικίες, ενώ η σεξουαλική μπορεί να αφορά και σε μεγαλύτερα παιδιά», τονίζουν οι ειδικοί
Της Στέλλας Μαθιουδάκη
Άκρως ανησυχητικά είναι τα στοιχεία που έχουν καταγραφεί μέχρι στιγμής στη χώρα μας για τα περιστατικά παιδικής κακοποίησης. Όμως, το χειρότερο απ’ όλα είναι πως τα περιστατικά αυτά αναμένεται να αυξηθούν το επόμενο διάστημα, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης που θεωρείται βέβαιο πως εντείνει το πρόβλημα.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες ένα παιδί μπορεί να κακοποιείται είτε μέσα στην οικογένεια του, είτε στο σχολείο του, είτε ακόμα και σε κοινωνικά ιδρύματα. Για το λόγο αυτό η προστασία των δικαιωμάτων των ανηλίκων αποτελεί πρώτη προτεραιότητα για φορείς, όπως ο συνήγορος του παιδιού και το ινστιτούτο υγείας. Μάλιστα, οι δύο αυτοί φορείς χρόνια τώρα συνεχίζουν τη δική τους εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών. Μία αντίστοιχη ενημερωτική ημερίδα έγινε τις προηγούμενες ημέρες και στην πόλη μας, καθώς οργανώθηκε από το τμήμα ψυχολογίας του πανεπιστημίου Κρήτης. Στην ημερίδα συμμετείχαν επιστήμονες από διάφορα πανεπιστημιακά ιδρύματα της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Με βάση τα στοιχεία που παρουσίασαν οι ειδικοί, η παιδική κακοποίηση αφορά κυρίως σε μικρότερες ηλικίες, ενώ η σεξουαλική κακοποίηση μπορεί να αφορά και σε μεγαλύτερα παιδιά. Μάλιστα στη σωματική κακοποίηση υπάρχει ένας μεγαλύτερος βαθμός ευαισθητοποίησης, διότι από το 1970 ανοίχτηκε το θέμα για τα ελληνικά δεδομένα, ενώ για τη σεξουαλική κακοποίηση τα πράγματα είναι πιο δύσκολα και να τα προσεγγίσει και να τα καταγγείλει κάποιος λόγω και της αιμομιξίας.
Μαρία Μπλιάτη – Μεταξία Σταυριανάκη
Μιλώντας στους δημοσιογράφους η νομικός-ειδικός επιστήμονας στο συνήγορο του παιδιού, Μαρία Μπλιάτη, υπογράμμισε τα παρακάτω: «Η οικογένεια είναι ο πρώτος τόπος που κακοποιείται ένα παιδί. Από εκεί και πέρα υπάρχει και το σχολείο που μπορεί να υπάρξει κακοποίηση μεταξύ των συνομηλίκων, κακοποίηση από τους εκπαιδευτικούς και φυσικά μπορεί να υπάρχει κακοποίηση ακόμα και στα ιδρύματα και είναι γεγονός ότι αναμένεται να αυξηθούν τα ποσοστά της κακοποίησης λόγω της κρίσης, γιατί οι συνθήκες οι οικονομικές δημιουργούν συνθήκες για την παραμέληση των παιδιών.
Είναι πάρα πολύ μεγάλος ο αριθμός των γονέων που καταφεύγουν σε ιδρύματα γιατί δεν μπορούν οι ίδιοι να φροντίσουν τα παιδιά τους αλλά την ίδια στιγμή και οι στρεσογόνες συνθήκες που δημιουργούνται από την κρίση βοηθούν στο να γίνονται οι γονείς πιο κακοποιητικοί απέναντι στα παιδιά τους. Αυτό το φαινόμενο με παιδιά στο σχολεία που δεν διαθέτουν τα μέσα να τραφούν σωστά είναι και αυτό ένα είδος κοινωνικής κακοποίησης».
Από την δική της πλευρά η κοινωνική λειτουργός από το ινστιτούτο υγείας του παιδιού, Μεταξία Σταυριανάκη αναφέρθηκε στο ρόλο και στο έργο που παράγει το ινστιτούτο, τονίζοντας μεταξύ άλλων και τα εξής: «Το ζήτημα της παιδικής κακοποίησης είναι ένα παλιό φαινόμενο, είναι αταξικό και μας αφορά όλους. Η συνάντηση αυτή σαν στόχο έχει την ευαισθητοποίηση, την πρόληψη και αντιμετώπιση από τους επαγγελματίες αλλά και πως μπορεί να βλέπει το θέμα και να αντιλαμβάνεται την κακοποίηση ο απλός πολίτης. Η κοινότητα θα πρέπει να ευαισθητοποιηθεί, ώστε να αντιμετωπίζονται τα ζητήματα μόλις τα αντιλαμβάνεται κάποιος.
Δεν επαρκεί μόνο ένας φορέας, μια υπηρεσία, ένας οργανισμός για την αντιμετώπιση του φαινομένου, χρειάζεται διεπιστημονικότητα, συλλογική δράση χρειάζεται μια αντίληψη που θα ωθήσει τα πράγματα προς νεώτερα δεδομένα και προοπτικές που αυτό είναι που πιστεύω ότι θα γίνει αντιληπτό. Εμείς είμαστε ένα ερευνητικό κέντρο που ενημερώνουμε παράλληλα το κοινό που σημαίνει ότι το «κακό» θα πρέπει να αντιμετωπίζεται και τοπικά, δηλαδή ότι δυνητικά κάθε φορέας πρόνοιας, ψυχικής υγείας, δικαιοσύνης θα μπορεί να αναλαμβάνει τέτοιες περιπτώσεις».
Δεν υπάρχουν στοιχεία (!)
Σύμφωνα με τους επιστήμονες στοιχεία για την παιδική κακοποίηση δυστυχώς δεν υπάρχουν, άρα κατ’ επέκταση δεν μπορεί το πρόβλημα να αποτυπωθεί σε αριθμούς.
«Χρησιμοποιούμε όμως -τόνισε η κα Σταυριανάκη- το ένα έως δυο τοις εκατό των ΗΠΑ και το προβάλλουμε στο ετήσιο αριθμό γεννήσεων στη χώρα μας. Αυτό σημαίνει ότι αν θεωρήσουμε ότι έχουμε 100.000 γεννήσεις στη χώρα το χρόνο και αφορά παιδιά 0 έως 18 ετών τότε έχουμε μια αναμενόμενη συχνότητα, θεωρούμε δηλαδή ότι αναμένεται ότι 18.000 έως 360.000 παιδιά κάποια στιγμή στη ζωή τους θα κακοποιηθούν και μιλάμε μόνο για τη σωματική κακοποίηση, δεν μιλάμε για ψυχολογική ούτε για σεξουαλική κακοποίηση».