Του Κώστα Π. Μανιά
Τον τελευταίο καιρό, τις τελευταίες ημέρες, είδανε το φως της δημοσιότητας κάποιες καταναλωτικές οργανώσεις ή παραγωγικούς τομείς ή και τα δύο μαζί, πάρτε το όπως θέλετε, που επινόησαν ένα τρόπο, μια μέθοδο, για να μαλακώσουν οι πληγές που τους άνοιξε η οικονομική κρίση, που όπως δείχνουν τα πράγματα για το τέλος της, η βαλίτσα δείχνει να πηγαίνει πολύ, πάρα πολύ μακριά.
Επινόησαν λοιπόν, κάποιοι συμπολίτες μας – και όπως δείχνουν τα πράγματα, είναι αρκετοί, – να φτιάξουν σε τοπικό επίπεδο οργανώσεις ανταλλαγής προϊόντων. Ο τρόπος αυτός έχει διαδοθεί σε πολλές τοπικές κοινωνίες της Κρήτης, που θα πρέπει να πούμε πως αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σ’ εκείνους που σκέφτηκαν αυτό τον τρόπο αντίστασης, στους ντόπιους και ξένους, που επεξεργάζονται τον οικονομικό – και όχι μόνο αφανισμό του γένους μας. Για όσους καταλάβουν, για όσους κατανοήσουν τον τρόπο συναλλαγής και φυσικά, για όσους έχουν προϊόντα ή υπηρεσίες, να ανταλλάξουν, έχουν πολλά να κερδίσουν. Πρώτα-πρώτα από το ληστρικό κράτος, που οι επιβαρύνσεις σε φόρους που θα επέβαλλαν στα προς ανταλλαγή προϊόντα και υπηρεσίες, θα έφθαναν και το 60%. Εύχομαι το μέτρο αυτό να το ακολουθήσουν όλοι οι πολίτες που έχουν να ανταλλάξουν προϊόντα. Μα προπαντός η πολιτεία μας που μπάζει από παντού μιας και εκείνοι που την εκπροσωπούν δεν διαθέτουν φαιά ουσία να σκεφθούν, καλά θα έκανε να παίρνει τουλάχιστον τις ιδέες που κατεβάζει το μυαλό τον πολιτών της , για τις διακρατικές της συμφωνίες. Παράδειγμα: Τα αυτοκίνητα που εισάγουμε, μπορούμε να προμηθευόμαστε με ανταλλαγή προϊόντων που παράγουμε, και που ενδεχομένως οι προμηθευτές των αυτοκινήτων, τα προϊόντα αυτά τα αγοράζουμε από τρίτες χώρες τοις μετρητοίς. Έχουμε για παράδειγμα το τουριστικό προϊόν, που μπορούμε να το ανταλλάξουμε με ένα σωρό εισαγόμενα προϊόντα, που σήμερα τα πληρώνουμε τοις μετρητοίς. Τα πορτοκάλια μας, το λάδι μας, το μπαμπάκι μας, και τόσα άλλα δευτερεύουσας-ίσως-σημασίας, και άλλα που μπορούν να παραχθούν όταν εξασφαλίσουμε τη διάθεσή τους, όλα αυτά μπορούν να ανταλλάσ¬σονται με εισαγόμενα προϊόντα. Οι «αμυντικές» δαπάνες, που πληρώ¬νουμε τα μαλλιά της κεφαλής μας, για να παίξουμε κλέφτες και αστυνό¬μους στο Αιγαίο, τουλάχιστον να ανταλλάσσονται με παραγόμενα και υπηρεσίες που διαθέτει η χώρα μας. Κανονικά αφού οι εισαγωγές μας από τις εξαγωγές είναι περισσότερες, δεν πρέπει να μας μένει τίποτα αδιάθετο. Φυσικά αυτό προϋποθέτει να μας κυβερνούν Έλληνες ή Ελληνοπρεπώς. Πολλοί θα μου πουν, μα σε κάποιο βαθμό αυτό γίνεται. Να μην γίνεται σε κάποιο βαθμό. Να γίνεται όσο διαθέτουμε ανταλ¬λάξιμα προϊόντα. Βέβαια μπορεί με τον τρόπο αυτό να δυσκολέψει το σύστημα της προμήθειας, και της μίζας. Δε βαριέσαι. Αυτοί που μας διαφεντεύουν είναι τσακάλια στο είδος. Θα βρούνε τον τρόπο να ξεπεράσουν τις δυσκολίες. Ας λειτουργήσουν λοιπόν όπως συμφέρει τη χώρα μας, κι ας κλέβουν αυτά που έχουν συνηθίσει να κλέβουν. Να μην ξεχάσουν και την τέχνη τους. Και ένα πάγιο αίτημα του Λαού μας, που σήμερα αφορά τον Κύριο Παπαδήμο. Αφού η δύση αδυνατεί να μας βγάλει από το οικονομικό αδιέξοδο, να ανοίξουμε τις πόρτες σ’ εκείνους που θέλουν και μπορούν να μας βοηθήσουν. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να μας κρατά ομήρους, σε δυνάμεις με υστερόβουλες μεθοδεύσεις. 