Του Βάιου Ντάφου
Φοιτητή Φιλολογίας
Ένα από τα πιο τετριμμένα και τα χιλιοειπωμένα θέματα άρθρων είναι σίγουρα η μελαγχολία των Χριστουγέννων. Και αυτό συμβαίνει γιατί οι γιορτές δεν είναι, ίσως όχι στο βαθμό που εμείς νομίζουμε εποχή ζεστασιάς, ευτυχίας και ενθουσιασμού. Είναι γιορτή χαράς και ενθουσιασμού, αλλά πολλοί άνθρωποι κλείνονται στον εαυτό τους χωρίς να απολαμβάνουν όλα όσα θα μπορούσαν. Σε μια καλύτερη εκδοχή τα απολαμβάνουν επιδερμικά και κάπως πιο επιφανειακά.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Εταιρείας Μελέτης Ανθρώπινης Συμπεριφοράς (ΕΜΑΣ), για το 33% των ανδρών και το 45% των γυναικών στη χώρα μας, οι γιορτές είναι ταυτισμένες με την μελαγχολία. Σίγουρα οι γιορτές είναι μια περίοδος φορτισμένη συναισθηματικά, σίγουρα φέτος τα πράγματα λόγω της κρίσης που βιώνουμε είναι λιγότερο ανέμελα και περισσότερο πιεστικά και σκοτεινά. Το να κουβαλάς του κόσμου τα προβλήματα, το να αντέχεις και να προσπαθείς σε εξαντλεί τόσο σωματικά αλλά και ψυχικά. Θα μπορούσαμε να κάνουμε λόγο για μια συναισθηματικό-σωματικά βδέλλα που τρώει την σάρκα μας και απλά την περίοδο των Χριστουγέννων κάνοντας τον απολογισμό μας, μας αποκαλύπτεται το πόσο μας επηρέαζε και μας έβλαπτε τελικά.
Το θέμα όμως είναι που οφείλεται η θλίψη και η μελαγχολία που εκδηλώνεται κυρίως τα Χριστούγεννα και την πρωτοχρονιά; Θα σας παρουσιάσω, αγαπημένοι μου αναγνώστες, την δική μου εκδοχή που διαμόρφωσα από την ζωή μου. θα έλεγα πως οι περισσότεροι από εμάς, επιζητούμε ειδυλλιακές, άψογες στιγμές με την οικογένεια, τους φίλους, τους συγγενείς, τα ωραιότερα δώρα, τις ωραιότερες διακοπές, τον απόλυτο έρωτα, την ευτυχία χωρίς κανένα ψεγάδι. Σας λέω λοιπόν με απόλυτη σιγουριά πως στον πραγματικό κόσμο τελειότητα δεν υπάρχει. Κάποιοι το συνειδητοποιούν και το ξεπερνούν, άλλοι το παίρνουν πιο βαριά και καταρρέουν ψυχολογικά. Σίγουρα μεγάλο ρόλο παίζει το τι έχει περάσει κανείς την χρονιά που φεύγει. Μπορεί κάποιος να ναι μακριά από τα αγαπημένα του πρόσωπα, να έχει θέμα υγείας, να έχει απολυθεί ή να νιώθει πως δεν πέτυχε τίποτα ένα χρόνο.
Καλό θα ήταν να αποκτήσουμε τεχνικές άμυνας εναντίον της θλίψης. Αρχικά ας συμφιλιωθούμε με τα συναισθήματα μας και το τι νιώθουμε. «έχω χωρίσει είναι λογικό να νιώθω θλίψη», «είμαι μόνος μου και αυτές τις γιορτές, φυσιολογικό να νιώθω ευάλωτος». Με το να καταπιέζουμε και να κρύβουμε ότι νιώθουμε, απλά το ενισχύουμε και το διογκώνουμε. Και πιστέψτε με, η πραγματικότητα αργά η γρήγορα, θα επιστρέψει και διεκδικήσει την αλήθεια της, είτε με το καλό είτε με το κακό.
Αν αισθανόμαστε ράκος, ας αφιερώσουμε χρόνο σε ανθρώπους που μας τονώνουν είτε φίλοι, είτε οικογένεια είτε ταίρι. Η διασκέδαση είναι απαραίτητο κομμάτι των «αναίμακτων εορτών». Πρόσφατα διάβασα πως ο καφές, το αλκοόλ και η ζάχαρη επιτείνουν το στρες. Και ο χυμός πορτοκάλι ενίοτε καλό κάνει παιδιά. Να το πω και πιο απλά παιδιά : αν είναι κάτι να πάει στραβά, δεν θα γίνει μόνο τον Δεκέμβριο αλλά όλο το χρόνο (πολύ εμψυχωτικό το ξέρω!). οπότε να ακολουθείτε ότι αισθάνεστε, όλα αντιμετωπίζονται. Αν τα πράγματα είναι πιο ζόρικα, ένα άρθρο ίσως να μην βοηθήσει όσο θα πρέπει, να χρειάζεται παρέμβαση ειδικού. Ακόμη και αυτό λύνεται!
Κατά καιρούς τα πράγματα δεν μας έρχονται όπως θέλουμε. Ψυχραιμία! Ας αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες με στυλ και χιούμορ αναγνώστες μου! Ένα καλό «θέλω» είναι το καλύτερο όπλο, πιστέψτε το!