Τον κώδωνα του κινδύνου «κρούουν» οι Μελισσοκόμοι του Ρέθυμνου που λόγω της αλλαγής του κλίματος από τη μία και του υψηλού κόστους παραγωγής από την άλλη τονίζουν ότι κινδυνεύουν με αφανισμό. Τα προβλήματα του αγροτικό τομέα στον οποίο ανήκουν και οι μελισσοκόμοι αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα και μάλιστα τις τελευταίες μέρες υπήρξαν επαφές και με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης με βασικό θέμα τα μειωμένα ποσά των επιδοτήσεων στις οποίες συμμετείχε και ο Μελισσοκομικός Σύλλογος Ρεθύμνου. Για το θέμα αυτό μίλησε στον 9,80 fm και το Σταύρο Ρακιντζή η πρόεδρος του Μελισσοκομικού Συλλόγου «Μελιτεύς», Χριστίνα Κουβαρά.
Συνέντευξη: Σταύρος Ρακιντζής
Ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί τώρα κα Κουβαρά; 
«Η κατάσταση είναι τραγική, επιδεινώνεται δυστυχώς και η κλιματική αλλαγή κάνει ακόμα μεγαλύτερο το πρόβλημα. Δυστυχώς δεν έχουμε ούτε βροχές, ούτε χιόνια, ούτε κρύο για να αρχίσει λίγο η φύση να κάνει κάτι. Καταλαβαίνεται την τραγική κατάσταση που βρίσκονται τα μελίσσια μας. Με τους κτηνοτρόφους είμαστε ένα, γιατί και αυτοί, έχουν πρόβλημα που τα ζώα τους δεν μπορούν να βρουν τροφή. Να σημειώσω ότι προσπαθούμε εδώ και 4 χρόνια να επιδοτούνται οι μελισσοκόμοι. Η συνάντηση που πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες ημέρες ήταν με τους κτηνοτρόφους, με τους ελαιοπαραγωγούς, με τους μελισσοκόμους, με τους οινοποιούς και με τον Υπουργό και τον Γενικό Γραμματέα τον κ. Στρατάκο. Επίσης ήταν πολλές υπηρεσίες εκεί, δήμαρχοι και πολλοί άλλοι».
_1.jpg)
Τι είπατε στον υπουργό δηλαδή; Τι είναι αυτό το οποίο ζητούν οι Μελισσοκόμοι της Κρήτης και ειδικότερα του Ρεθύμνου;
«Είναι αυτό που σας είπα τώρα. Αυτό το προσπαθούμε 4 χρόνια και έχουμε στείλει επιστολές. Έχουμε μιλήσει και με τον κ. Αυγενάκη. Είναι πολύ θετικοί και ο κ. Αυγενάκης και ο κ. Γιώργος Στρατάκος, ο Γενικός Γραμματέας. Μιλάμε για την επιδότηση που αφορά την επικονίαση, γιατί όπως είπαμε και με τους κτηνοτρόφους, αν δεν έχουμε μέλισσες για να τα επικονιάσουν τα φυτά ούτε οι κτηνοτρόφοι θα έχουν τίποτα. Δηλαδή, το πρώτο μέλημα όλων αυτή τη στιγμή είναι η σωτηρία της μέλισσας και των μελισσοκόμων φυσικά, γιατί μόνο οι μελισσοκόμοι μπορούν να κρατήσουν τα μελίσσια. Πλέον η μέλισσα δεν μπορεί να επιβιώσει έξω χωρίς εμάς. Έχει αρρωστήσει τόσο η ατμόσφαιρα που υπάρχουν αρρώστιες, ας πούμε, όπως η βαρρόα. Αυτό είναι κάτι σαν ψείρα ή τσιμπούρι, και η μέλισσα δεν θα μπορέσει να επιβιώσει μόνη της. Η βαρρόα πηγαίνει στο σβέρκο, να το πούμε έτσι, της μέλισσας και της απορροφά το αίμα. Υπάρχει θέμα με αυτήν την αρρώστια λοιπόν, η οποία μπαίνει στη μέλισσα και την αποδυναμώνει. Οπότε αποδυναμώνεται το μελίσσι. Εμείς πρέπει να κάνουμε με βιολογικά -πάντα- φάρμακα καταπολέμηση.»
Αυτό έχει επιδεινωθεί λόγω και των κλιματολογικών συνθηκών;
«Ακριβώς. Η βαρρόα κρύβεται μέσα στο γόνο που είναι οι μέλισσες, με αποτέλεσμα να τους τρώει και τα φτερά και να βγαίνουν μέλισσες χωρίς φτερά. Ωστόσο, λόγω της κατάστασης αυτής που δεν κάνει χειμώνα, η βασίλισσα συνεχίζει να γεννάει, αυτή κρύβεται στο γόνο, οπότε δεν μπορούν να επιβιώσουν οι μέλισσες.
Δηλαδή, εδώ στην Κρήτη με το να μην κάνει χειμώνα δεν σταμάτησε ο γόνος ώστε να κάνουμε την καταπολέμηση και τώρα η κατάσταση έχει επιδεινωθεί με αποτέλεσμα οι μελισσοκόμοι να έχουμε πάθει μεγάλη ζημιά. Αλλά με το να γίνει αυτό στη Θεσσαλία, μας πήγε πίσω για να κάνουμε κάποια πράγματα που σκεφτόμασταν με το υπουργείο. Οπότε όλο αυτό μας έχει πάει πίσω. Η Κρήτη είναι ένας τόπος που θέλει ιδιαίτερη μεταχείριση. Όλοι λένε η μεγαλόνησος, αλλά δεν είναι έτσι. Δεν παύει να είναι νησί. ΄Έτσι όπως έχουν πάει τα πράγματα, χρειαζόμαστε επειγόντως βοήθεια.
Το οικονομικό βάρος είναι δυσβάσταχτο καθώς έχουν ακριβύνει οι πρώτες ύλες και αυτά που χρειαζόμαστε για τις μέλισσες. Γιατί όπως όπως είναι κατανοητό, αφού η μέλισσα δεν βρίσκει τροφή πρέπει να επέμβουμε να κάνουμε ζυμάρια με μέλι και ζάχαρη άχνη, για να ταϊστούν τα μελίσσια. Ωστόσο, όταν η ζάχαρη έχει φτάσει 1,5 ευρώ το κιλό, καταλαβαίνετε πόσο τραγική είναι η κατάσταση.
Δεν υπάρχει τροφή έξω τώρα. Αφού δεν έχει βρέξει τί θα βρει η μέλισσα έξω να τραφεί.
Δηλαδή ήταν πολλή λίγη η παραγωγή. Δεν είχε νερό πριν να κρατηθεί το θυμάρι και κάηκε, και όσο έμεινε το έκαψε μετά ο λίβας».
Έχει μειωθεί ο πληθυσμός στις μέλισσες;
«Ναι έχει μειωθεί και μάλιστα πολλά μελίσσια χάνονται εντελώς και προσπαθούμε να τα ξαναφτιάξουμε. Φέτος είχαμε ένα άλλο πρόβλημα στην Κρήτη, με το να έχει ανομβρία και να μην υπάρχει τροφή, οι βασίλισσες δεν γεννάνε κηφήνες. Πράγμα τραγικό και που δεν ξέρω πόσοι το έχουν καταλάβει. Γιατί την ώρα που προσπαθούμε να κάνουμε καινούρια μελίσσια και ν’ ανανεώσουμε τους πληθυσμούς μας, με το να μη γεννούν κηφήνες δεν μπορούσαμε να κάνουμε αναπαραγωγή. Δηλαδή, δεν είχαμε κηφήνες να γονιμοποιήσουν τις βασίλισσες. Καταλαβαίνετε πιστεύω κι εσείς ότι αν δεν ανανεωθεί αυτός ο πληθυσμός δε θα μπορέσουμε να βγάλουμε χειμώνα. Οπότε δηλαδή είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει κάτι γρήγορα και άμεσα για τους μελισσοκόμους της Κρήτης».
Η ποιότητα του μελιού;
«Είναι καλύτερη. Μάλιστα μπορώ να σας πω ότι είναι και πολύ καλύτερη, αλλά η ποσότητα είναι ιδιαίτερα μικρή και δεν μπορούμε ν’ ανταποκριθούμε».
Η παραγωγή εδώ στο Ρέθυμνο πόσο έχει μειωθεί;
«Έχουμε πέσει κάτω από το 50%. Έχει μειωθεί πάρα πολύ, η παραγωγή. Είμαι μέσα στα μελίσσια κάθε μέρα και γι’ αυτό γνωρίζω και τα προβλήματα. Τίθεται θέμα επιβίωσης όπως σας έχω ήδη αναφέρει και δικό μας και της μέλισσας. Εγώ είμαι ένας από αυτούς που ζω αποκλειστικά από τα μελίσσια και όσοι είμαστε αποκλειστικά σ’ αυτό το επάγγελμα έχουμε πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα. Όχι, ότι οι άλλοι δεν έχουν. Απλά υπάρχουν κι εκείνοι που έχουν το μισθό τους και μπορούν να επιβιώσουν, εμείς ζούμε καθαρά από αυτό. Αν εγώ δεν πουλήσω ένα κιλό μέλι, δεν δώσω βασιλικό πολτό δεν κάνω κάτι, δεν μπορώ να επιβιώσω. Δεν μπορούμε να συντηρήσουμε σε καμία περίπτωση τα μελίσσια, έτσι όπως είμαστε τώρα».
Πόσοι μελισσοκόμοι είστε τώρα στο Ρέθυμνο;
«Είναι πάνω από 400, στο σύλλογο έχουμε περίπου 280 και είναι και άλλοι που μπορεί να είναι πολύ περισσότεροι, απλά δεν είναι στο σύλλογο.»