Ως ενεργός πολίτης παρακολουθώ τις συνεχείς αναταράξεις στην αξιωματική αντιπολίτευση, αναταράξεις που δεν της επιτρέπουν να επικοινωνήσει την όποια αντιπρόταση της στην ασκούμενη κυβερνητική πολιτική.
Η απουσία «δεμένης» αξιωματικής αντιπολίτευσης, λόγω των συνεχών αμφισβητήσεων του Προέδρου της (από την επομένη της εκλογής του), δημιουργεί θεσμικό κενό με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να αισθάνεται ότι δεν απειλείται από κανέναν και η ελληνική κοινωνία να αισθάνεται ότι δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Οι αμφισβητίες του Κασσελάκη με τη στάση και τις δηλώσεις τους θεωρούν ότι σκάβουν τον πολιτικό του λάκκο, ενώ κατά την άποψη μου, σκάβουν τον λάκκο του ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα – «Πόντιου Πιλάτου». 
Δεν αποκλείω δε το ενδεχόμενο, στο επικείμενο συνέδριο η πλειοψηφία των μελών και φίλων του κόμματος να προτείνει ΚΑΙ την αλλαγή του ονόματος του κόμματος από «ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και Προοδευτική Συμμαχία» σε «ΝΕΑ ΡΙΖ.Α.» (Νέα Ριζοσπαστική Αριστερά), στο πλαίσιο των ριζικών αλλαγών που δήλωσε ότι είναι ανοικτός ο Πρόεδρος.
Υ.Γ.
Με αφορμή την κόντρα Πολάκη – Λινού, του «ήθους χωρίς ύφος» και του «ύφους χωρίς ήθος» θεωρώ ότι σε ένα κόμμα σύγχρονης Αριστεράς πρέπει ΚΑΙ το «ήθος» ΚΑΙ το «ύφος» να βαδίζουν χέρι – χέρι…