Εντυπωσιακές φωτογραφίες από ένα σπάνιο είδος γύπα που βρίσκεται στο Ρέθυμνο, έχει καταφέρει να εξασφαλίσει ο Μανώλης Δενδάκης
Ο κ. Δενδάκης προκειμένου να εξασφαλίσει αυτές τις μοναδικές φωτογραφίες περνάει καθημερινά πολλές ώρες κοντά στα δυο αρπακτικά που φαίνεται να έχουν συνηθίσει την παρουσία του και εμφανίζονται όταν τον εντοπίσουν.
Πρόκειται για τον σπάνιο Ασπροπάρη το μικρότερο από τα τέσσερα είδη γυπών που απαντώνται στην Ελλάδα. Ο Ασπροπάρης του Ρεθύμνου έχει τραβήξει το ενδιαφέρον Ελλήνων και ξένων φωτογράφων και παρατηρητών που αφιερώνουν πολύ χρόνο είτε για να παρατηρήσουν τις κινήσεις του, είτε για να βγάλουν τον περήφανο λευκό γύπα μια εντυπωσιακή φωτογραφία. 
Λίγα λόγια για τον σπάνιο Ασπροπάρη
Ο Ασπροπάρης διακρίνεται εύκολα από τους συγγενείς του, όχι μόνο λόγω του μικρότερου μεγέθους του, αλλά κυρίως από το λευκό φτέρωμά του, τα μεγάλα μαύρα φτερά στις άκρες των φτερούγων του, το γυμνό από πούπουλα πορτοκαλί πρόσωπό του και από τη λευκή χαίτη στην κορυφή του κεφαλιού του.
Αν και μικρότερος από τους άλλους γύπες, με πιο κοντά πόδια και πιο αδύνατο και λεπτό ράμφος, εξισορροπεί τα μειονεκτήματα αυτά με την εξυπνάδα και επιδεξιότητά του. Το ράμφος του είναι ιδανικό για να τσιμπολογάει κομμάτια κρέας κολλημένα στα κόκκαλα, κάτι που δεν μπορούν να κάνουν οι άλλοι γύπες με τα μεγάλα ράμφη τους και να φτάνει στα πιο μικρά σημεία.
Επίσης, δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την παρουσία νεκρών ζώων και ειδικά από μεγάλα κουφάρια όπως οι συγγενείς του, διότι έχει ένα πολύ μεγαλύτερο διατροφικό φάσμα. Μπορεί να τραφεί με μικρά ψοφίμια, αβγά, ακόμα και σε χωματερές. Επίσης, μπορεί να κυνηγήσει μικρά θηράματα, όπως έντομα και μικρά σπονδυλωτά ζώα (όπως χελώνες και σαύρες).
Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι ο Ασπροπάρης είναι ένα από τα λίγα είδη πουλιών που χρησιμοποιούν εργαλεία: μπορεί να χρησιμοποιήσει πέτρες για να σπάσει αβγά, ενώ πετάει από ύψος χελώνες για να σπάσει το καβούκι τους.
Είναι μονογαμικός και φωλιάζει κάθε χρόνο στην ίδια κοιλότητα, σπηλιά ή προεξοχή σε γκρεμούς, ενώ είναι πολύ συχνό φαινόμενο να φωλιάζει πάνω από στάνες και μαντριά. Κάνει ένα με δύο μικρά τον χρόνο, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα τροφής, τα οποία έχουν μαύρο ή σκούρο καφέ φτέρωμα το πρώτο έτος της ζωής τους, ενώ τους παίρνει 5 χρόνια για να ενηλικιωθούν και να αποκτήσουν το λευκό φτέρωμα των ενήλικων πουλιών.
Είναι ο μοναδικός γύπας της Ευρώπης που μεταναστεύει στην Αφρική τον χειμώνα και τολμάει να κάνει ένα τόσο επικίνδυνο ταξίδι. Ο Βαλκανικός πληθυσμός διαχειμάζει στην Ανατολική υποσαχάρια Αφρική, ενώ τα πουλιά από Ισπανία, Πορτογαλία, Γαλλία και Ιταλία διαχειμάζουν στη Δυτική υποσαχάρια Αφρική.
Οι Ασπροπάρηδες φωλιάζουν στην ίδια ακριβώς θέση (σχεδόν) κάθε χρόνο, κάτι που καταδεικνύει την εκπληκτική ικανότητα προσανατολισμού τους: όχι απλά μπορούν να βρουν τον δρόμο από τη μακρινή Αφρική χωρίς GPS πλοηγό, αλλά μπορούν να φτάσουν ακριβώς μέχρι τον βράχο όπου βρίσκεται η φωλιά τους!
Δυστυχώς ο πληθυσμός τους μειώθηκε κατά 44-60% τα τελευταία 30 χρόνια και στα Βαλκάνια είναι μικρότερος από 90 ζευγάρια.
Στην αρχαία Αίγυπτο ήταν το ιερό πτηνό της Θεάς Ίσις και το σεβόντουσαν ως σύμβολο της μητρότητας.
Στην Ελληνική μυθολογία ο Δίας μετέτρεψε τον Αιγυπιό και τον Νεόφρον σε δύο γύπες, τον μαυρόγυπα (Aegypius) και τον Ασπροπάρη (Neophron). Από εκεί προέρχονται τα λατινικά τους ονόματα.