Εσύ με πρωτοκοίταξες και εγώ εσένα είδα,
στην αγκαλιά της μάνας μου, σαν ήμουνα παιδάκι
και ήσουνα όλο χαρά, γι΄αυτήν σου την ελπίδα, 
στο πρώτο μου χαμόγελο, στο πρώτο μου χαδάκι
Θυμάσαι ,τι υπέροχο! άνοιξη η ματιά μας,
όλα στο άρωμα ,στο φως, άστραπτε η καρδιά μας,
γι΄ αυτό το νέο ερχομό, εκεί κοντά, σιμά σας,
χρώμα ,χρυσός και άργυρος, λάμψη στα όνειρά σας.
Αλήθεια! γιατί έσβησε το φως απ΄ τη ζωή σας
και θόλωσε η σκέψη σας, σκοτείνιασε η ψυχή σας
κι εχάθη η αγάπη σας, ασκήμισε η θωριά σας,
φόβητρο έγινε κακό, σε όλα τα παιδιά σας.
Όμως, εγώ, σας αγαπώ! όπως την πρώτη μέρα,
που με στολίσατε με φως, μ΄ αστέρια στον αιθέρα,
και στη ζωή με φέρατε , με όνειρα μεγάλα
και από σας δοκίμασα το πρώτο μου το γάλα.
Εγώ, πάντα σας αγαπώ ! και πάντα σας θυμάμαι,
στη σκέψη σας και στην καρδιά, εκεί λουλούδι θάμαι,
για σας , θε να προσεύχομαι και θα παρακαλώ
να σας φυλάει ο Θεός! καθημερινά καλώς !