Παρηγορική φροντίδα σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας(2002) (Palliative Care)ορίζεται η ολιστική προσέγγιση που στοχεύει στην βελτίωση της ποιότητας της ζωής των ασθενών που αντιμετωπίζουν απειλητικές για την ζωή ασθένειες καθώς και των οικογενειών τους, μέσω της πρόληψης και ανακούφισης του αισθήματος του «υποφέρειν» («suffering») .
Ο σκοπός αυτός επιτυγχάνεται με την πρώιμη αναγνώριση σωστή αξιολόγηση και την θεραπεία του πόνου και άλλων σωματικών, ψυχοκοινωνικών και πνευματικών προβλημάτων.
Κάθε χρόνο περίπου 20 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονται παρηγορική φροντίδα στο τέλος της ζωής τους, ενώ το 6% του πληθυσμού αυτού αφορά την παιδική ηλικία. Άνθρωποι που βιώνουν κατά το τέλος της ζωής πόνο ,θλίψη, απελπισία. Πρόκειται για εκτιμήσεις χαμηλού επιπέδου και αυτό επειδή 20 περίπου επιπλέον εκατομμύρια άνθρωποι χρήζουν υποστηρικτικής και παρηγορικής αγωγής κατά τα έτη πριν από το θάνατο τους. Ο αριθμός είναι τεράστιος, το ίδιο όμως και η ανάγκη ύπαρξης και δημιουργίας τέτοιων εξειδικευμένων μονάδων φροντίδας καθώς μόνο λίγες χώρες στον κόσμο έχουν εφαρμόσει έγκυρα και αξιόπιστα προγράμματα ανακουφιστικής φροντίδας. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο 42% των χωρών παγκοσμίως υπάρχει μηδενική πρόσβαση στην παρηγορική φροντίδα, ενώ πάνω από το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού δεν έχει επαρκή πρόσβαση στα φάρμακα που απαιτούνται για τη θεραπεία του πόνου τους. 
Η ενσωμάτωση της παρηγορικής φροντίδας στα κρατικά συστήματα υγειονομικής περίθαλψης είναι αναπόσπαστο μέρος του αιτήματος για Παγκόσμια Κάλυψη Υγείας
Όσον αφορά την χώρα μας:
-Διαπιστώνουμε παντελή έλλειψη κλινών παρηγορικής φροντίδας.
Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Άτλαντα για την παρηγορική φροντίδα απαιτούνται 2 ξενώνες/100.000 πληθυσμού.
Η Ελλάδα έχει 0,02 ξενώνες/100.000 πληθυσμού(προτελευταίοι στην Ευρώπη)
-Επίσης δεν έχει γίνει ακόμα η συμπερίληψη των Ιατρείων Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας των δημοσίων νοσοκομείων στο νομοσχέδιο για την ανακουφιστική φροντίδα, το οποίο παρά την ψήφισή του δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί. Τα συγκεκριμένα ιατρεία, εξακολουθούν να λειτουργούν εθελοντικά χάρη στην ενσυναίσθηση γιατρών και νοσηλευτών καθώς τα περισσότερα παραμένουν εκτός του οργανισμού των νοσοκομείων.
Στην πόλη μας έχει ανασταλεί λόγω της υποστελέχωσης που επικρατεί στην Αναισθησιολογική κλινική η λειτουργία του ιατρείου πόνου, με ότι αυτό συνεπάγεται για τους πάσχοντες συμπολίτες μας που εξυπηρετούνται απ΄αυτό.
Το ιατρείο λειτουργούσε υπό την ΕΥΘΎΝΗ του Δ/ντή Αναισθησιολογίας κ. Ιωάννη Χρονάκη εθελοντικά και την συμμετοχή και άλλων υγειονομικών επίσης εθελοντικά (Αναισθησιολόγων, ειδικευομένων Αναισθησιολογίας, νοσηλευτών του Νοσοκομείου μας)
Σημειώνουμε ότι η Ελληνική Εταιρία Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας (ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α.) προσφέρει δωρεάν μέσω του δικτύου των μελών της και στο πλαίσιο του εθελοντισμού την πιστοποιημένη υπηρεσία σε Ρέθυμνο Αττική, Θεσσαλονίκη και Ιωάννινα.
Ωστόσο υποστηρίζουμε σε όλους τους τόνους ότι η συνολική κάλυψη του πληθυσμού δεν μπορεί να επαφίεται στην κοινωνία των πολιτών αλλά να παρέχεται από το κράτος.
Προφανώς είναι απαραίτητη και η δημιουργία δομών για προσφορά
υπηρεσιών παρηγορικής φροντίδας μέσω μιας εξειδικευμένης διεπιστημονικής ομάδας (γιατροί, νοσηλευτές, φυσιοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι).
Κανένας με μια περιοριστική για την ζωή κατάσταση δεν πρέπει να ζει με
περιττό πόνο και αγωνία.
Η παρηγορική φροντίδα δίνει αξιοπρέπεια μέχρι το τέλος της ζωής γιατί ο κάθε ασθενής το αξίζει.