390
Ο πλησίον, εδώ τριγύρω, παντού,
αναμένει, στις στιγμές της μοναξιάς του, 
ένα χέρι βοήθειας, μία λέξη αγάπης,
ένα χαμόγελο ελπίδας, ένα φως!
391
Αναμένει, για να ξεπεράσει τις θλίψεις,
να νιώσει μια αγκαλιά συμπαράστασης,
ένα άγγιγμα στο ώμο πατρικό,
λίγη χαρά για να ξαναρχίσει.
392
Μια αχτιδούλα να φωτίσει την ψυχή του,
να μπορέσει να ορθωθεί ξανά,
για να πορευτεί το δρόμο της ζωής,
να του δοθεί ευκαιρία για έργο καλό.
393
Ο πλησίον μας, ο άγνωστος, ο ανώνυμος,
μέρος της ζωή μας είναι, της ψυχής μας,
ένα χρέος, μία ευθύνη αγάπης,
για να δώσουμε αγάπη, σε κάθε πάσχοντα.
394
Αλήθεια, για σκεφτείτε το ,όλοι μας,
να πορευόμαστε, δίχως κανένα νόημα,
δίχως σκοπό ζωής, δίχως όραμα,
παραθεωρώντας, κάθε τι το καλό.
395
Να πορευόμαστε ψυχρά και κυνικά,
αδιαφορώντας για τα προβλήματα των άλλων,
κοιτώντας μόνο το εγώ, τον εαυτό μας,
κλείνοντας μάτια και αυτιά ,μπρος στον πόνο.
396
Φίλοι μου, ας γίνουμε μαθητές Χριστού !
και το ταλέντο μας, ας γίνει αγάπη !
βάρσαμο για τις ψυχές των θλιμμένων,
φως, για να μπορέσουν να πορευτούν.
397
Ότι μας δόθηκε, ας γίνει ουρανός ,
νερό, άρτος , συντροφιά, περίθαλψη,
ένας καλός λόγος, Θεϊκή παρηγοριά,
μια διαρκής βοήθεια προσφοράς !
398
Ένας ατελείωτος μαραθώνιος αγάπης ,
έχοντας μαζί μας τον Χριστό !
ακολουθώντας τις ανηφοριές της ζωής
και διακονώντας κάθε άνθρωπο.
399
Αλήθεια ! υπάρχει πιο όμορφο!
να συμμερίζεσαι τον πόνο των άλλων,
τα βάσανά τους, τις θλίψεις τους,
τον κάθε τους αναστεναγμό.
400
Τι πιο όμορφο να προσφέρεις,
να παρηγορείς αθόρυβα, ήσυχα,
να διακονείς στον πόνο των άλλων,
τον κάθε πάσχοντα, τόσο ταπεινά !