Στιγμή δεκάτη Πέμπτη – η ελεημοσύνη
98
Ημεγάλη στιγμή …της ψυχής μας! 
ελεόντας τον πλησίον μας, τον ανώνυμο ,
δίνοντας απλόχερα τη χαρά της καρδιάς μας .
99
Ναι ! αγάπης πράξη είναι ,ομορφιά των ουρανών,
να συμμετέχεις στον πόνο των άλλων ,
σπλαχνιζόμενος, έν αγάπη, με την Αγάπη Του!
100
Ελεόντας, όσο μπορείς ,όπως μπορείς ,
έστω με την “πένα” της χήρας,
με τη ζέστα και τη χαρά της καρδιάς σου.
101
Ελεόντας για τον Χριστό Μας ! Με το φως του!
κάθε άνθρωπο ,κάθε πονεμένη ψυχή ,
που ταπεινά απλώνει το χέρι για βοήθεια .
102
Έτσι συμμετέχεις στον πόνο και την ανημποριά των άλλων,
συμπάσχεις μαζί τους και δίνεις Ελπίδα,
δίνεις θάρρος για τη ζωή,βάρσαμο για τις θλίψεις τους.
103
Η χαρά σου! ας γίνεται χαρά των άλλων!
ανακουφίζοντας ,με ένα χαμόγελο, μΙα προσευχή,
με ένα ενθαρρυντικό άγγιγμα στον ώμο τους.
104
Χριστέ μου! ελέησόν με ! Ελέησον ημάς !
και δώσε μας την αγάπη σου να σπλαχνιζόμαστε,
να αγαπάμε τα αδέρφια σου τα πονεμένα.